Iets dat we al zeer lang van plan waren om te doen, maar dat er nog steeds niet van was gekomen hebben we dit weekend dan toch gedaan. Naar Boston, om naar de walvissen te gaan kijken.
Onze Sander had dit trouwens als beloning gekozen als hij 10 keer droog was ‘s nachts.
Aangezien alle reders een volledige garantie gaven indien we geen walvis zouden zien, moesten ze dus wel al zo goed als zeker zijn dat er op z’n minst eentje zou te zien zijn…
De twee rederijen die we via het internet ook al hadden gevonden hadden enkel en alleen nog maar plaats op de uittochten van 18.30 h. Aangezien een tocht tussen de 3 en 4 uur in beslag neemt en we nog 2 uren extra nodig hadden om terug naar huis te rijden zijn we dan toch maar op zoek gegaan naar een vroegere uittocht. Na wat zoeken hebben we dan een rederij gevonden waarmee we nog konden uitvaren om 14.30 h, en … deze was niet eens volzet.
Vlug nog iets gaan eten en dan de boot op, na door een zeilregatta te zijn gepasseerd kwamen we dan na een 45 minuten in de buurt van de Stellwagen Bank Marine Sanctuary aan.
Er was trouwens veel wind onderweg :-) Kathleen dacht trouwens bultruggen te lokken met haar imitatie tesamen met Rueben!
En dan was het zoeken naar walvissen … het idee is om te zoeken naar het opspattende water of de ruggen van de walvissen. Er was al een moeder en kalf gespot door de reeds aanwezige boten, maar aangezien onze boot als laatste was gearriveerd moesten we wachten tot er een andere vertrok …
of zelf op zoek gaan naar andere walvissen …
En dan ineens zag onze Jonas als een van de eerste een bultrug vlakbij … of toch het opspuitende water.
Na een half uurtje dit beest te hebben gadegeslaan en met verbazing verstomd van de grootsheid van dit beest, was het nu onze beurt om moeder en kalf van dichtbij gade te slaan.
Voor de rest spreken de foto’s voor zichzelf denk ik, op het einde is er ook nog een video. Let vooral op de regenboog die te voorschijn komt in de omhooggespoten spray van de bultruggen :-)