Ik probeer een van de volgende wat meer uitleg te geven over wat ik hier nu eigenlijk ben aan het doen.
Ik zal nu eerst wat impressies en opgedane ervaringen neer schrijven.
Wat is mijn indruk na een half jaar tussen de Gringo's ... Well...
laat me het zo zeggen: de cliché's gaan zeker op voor een heel aantal van de mensen hier. Er lopen hier heel wat 'typische' Amerikanen rond. Studenten die niks anders doen dan drinkspelletjes uitvinden zoals beer pong (zie foto's)


Het idee achter dit is: je moet met een pingpongballetje gooien naar de bekerdriehoek tegenover je (meestal gevuld met verschrikkelijk bier zoals 'Corrs- of Bud Light' en als je in een beker gooit dan moet degene aan de andere kant van de tafel deze beker ad fundum leegdrinken.
Tot nu toe heb ik kunnen weerstaan aan dit verleidelijke spel!! ;-)
Iets anders dat me hier meer en meer opvalt is dat de 'typische' Amerikaan 97.000 keer 'you know' gebruikt in een zin... of je er nu iets van begrijpt of niet. En ... de grootste onnozelaars zeggen zelfs 'nice meeting you' ook al heb je hen de huid zitten volschelden de voorbije paar uren!!
Als je rood licht hebt mag je naar rechts afslaan door het rode licht (vandaar dat de rode lichten waarschijnlijk achter het kruispunt staan hier!?), een beetje raar in het begin, zeker als de mensen achter je beginnen te claxoneren en jij terug van je oren begint te maken omdat ze claxoneren en je je dan ineens realiseerd dat ze gelijk hebben!!
Grootwarenhuizen zijn hier 'groot' 't is te zeggen ze hebben een volledige rayon vol met 'ontbijtgranen', een rayon vol met pasta, een rayon vol met 'soft drinks', ... Fatsoenlijke yoghurt vinden daarentegen is een onbegonnen zaak, alles is met 99% reduced fat, 1% vet, ... echte goeie vette yoghurt is helaas niet te vinden!
Maar er zijn ook een heel aantal zaken waardoor ik aangenaam verrast ben geworden. Een hiervan is de gastvrijheid, ... Toen ik bijvoorbeeld aan het zoeken was voor een huis, voor een kleine drie weken rond Pasen, voor Kathleen, onze drie zonen, Ellen (onze babysit) en mij had ik een mailtje rondgestuurd met de vraag of er iemand een (betaalbaar) huis wist voor ons. Een paar dagen later spreekt een collega mij aan met het voorstel dat we bij hem kunnen logeren voor die period, klein detail deze collega heeft ook drie kindjes (ongeveer de leeftijd van onze kinderen) en woont niet echt groot. En … ik kende deze collega eigenlijk niet echt goed, een paar weken vooraleer Kathleen en de kindjes zouden aankomen werd ik uitgenodigd op een feest van de buren van deze collega, bleek dat mijn ‘probleem’ al de ronde had gedaan en ze hadden al een andere oplossing in petto. Er was een huis in de buurt dat leegstond, de bejaarde vrouw die er woonde was ziek gevallen en de zoon had haar in huis genomen om voor haar te zorgen (in Florida). De buren waren ondertussen al aan het proberen om in contact te geraken met de zoon in Florida, vertelden ze me op het burenfeest. Een week later krijg ik het bericht dat we in dat huis kunnen logeren zonder probleem! Eens Kathleen en de kindjes aan waren gekomen blijkt de dag nadien dat onze Rueben wijnpokken heeft en we dus niet zomaar overal kunnen opduiken. De dag voor Pasen brengen dan weer andere buren Paaseitjes voor de kindjes zodat we ze kunnen verstoppen, ze laten ons ook weten dat we voor paasdag geen eten moeten voorzien, weer andere buren hebben besloten dat ze mee zouden koken voor ons en eten zouden overbrengen voor ’s avonds.
Nog zoiets is als je een lift naar de luchthaven nodig hebt (toch een trip van 45 minuten enkel), hoef je enkel maar een mailtje rond te sturen en binnen de kortste keren krijg je een of meerdere aanbiedingen voor een lift.
Overal vind je op het moment trouwens aftelkalenders tot de aftrede van Bush, bumperstickers, digitale aftelklokken, … ze zijn hem echt wel beu! Ik ga proberen er zo eentje op de blog te plaatsen trouwens, zien hoever mijn technische kennis reikt ;-)
Bon, ik ga het hierbij laten voor vandaag, ik moet ‘boarden’ binnen 5 minuten, terug op weg naar Connecticut. Ik ben net een weekje in Miami geweest om al de Zuid- en Centraal Amerikaanse cicaden te identificeren die over de jaren heen gecollecteerd werden, inclusief degenen gecollecteerd in Argentina begin dit jaar(zie vorige posts). Ik zal proberen een van de volgende dagen (weken) een stukje neer te pennen over hetgeen ik nu eigenlijk aan het doen ben hier.
By the way … ik ga terug zijn in België op 3 juli en we vertrekken allemaal naar de VS de 21ste augustus.
Om af te sluiten een sfeerbeeld van Miami ;-)