Collecteren in Argentina (Mburucuyá nationaal park)

Ik ga de draad terug oppakken bij ons vertrek vanuit Iguazú, de watervallen liggen (zoals Jan in z'n commentaar hierboven al duidelijk maakte ...) op de grens tussen Argentina, Brazil en Paraguay, het park is trouwens een UNESCO wereld erfgoed site.
Hier vertrekkende hebben we dan ook ineens het meest subtropische gedeelte van Argentina gehad, vanaf nu gaat het alleen nog maar droger en droger worden. Vanuit Iguazú, in de provincie Misiones is het een 600 km tot aan het nationaal park Mburucuyá, in de provincie Corrientes. De eerste 500 zijn op een redelijk goede weg, het enige probleem is dat de meeste tankstations geen diesel meer hebben ... net op tijd komen we bij het vijfde tankstation aan, bij wonder hebben ze nog diesel, we mogen echter maar 15 liter per auto tanken!! In elk geval genoeg om tot aan het park te geraken.
De laatste 60 km gaan over een zandweg, heerlijk om te rijden, maar de vraag is of de gewone auto hier zal doorgeraken (we zijn met twee 4x4's en één auto), achteraf bleek Jason veel ervaring te hebben met dit soort terrein, dus geen probleem voor de auto. Nog vooraleer we in het park aankomen zien we een aantal Capibara's (de grootste levende knaagdieren), knappe beesten.

In het park zelf zagen we verder nog twee soorten hertachtigen, Yacaré's (een lokale kaaiman-soort), Zorro de monte (savannevos) en immens veel vogels. Hetgeen voor mij in dit park het meest frappante was waren al de dieren die zo makkelijk waar te nemen waren, het leek wel of ze er waren uitgezet.

De hoofdparkwachter was net 4 nieuwe parkwachters aan het opleiden en was dus blij dat we daar waren zodat ze allemaal konden komen kijken naar onze collectes en zoveel uitleg konden krijgen als ze wilden. De eerste avond zijn Jason en ik met deze 'parkwachters' de lichtvallen gaan opzetten op een plaats die ons zeer veelbelovend leek... Het bleken een voor een zeer toffe en super geinteresseerde mensen te zijn, twee jongens en twee meisjes. Jason heeft zijn uiterste best gedaan om een uitleg te geven in het Spaans, ik heb mijn lach heel lang kunnen inhouden, maar op het einde lag ik toch te rollen over de grond. Ik weet het ... niet mooi, maar de situatie was echt wel zeer hilarisch, eens te meer hij zoveel moeite was aan het doen tegen een van de vier, een beeldschoon meiske, maar ze begreep geen woord van wat hij was aan het zeggen :-)

Na te zijn gaan eten en onze tenten in orde te hebben gebracht gingen we vol ongeduld kijken naar de lichtvallen ... het was een zware teleurstelling, zeer weinig variatie, en alle beestjes die aanwezig waren waren in 100-voud aanwezig! Geen Fulgoridae kunnen vinden hier, wel een vrij groot aantal cicaden (de groep waar ik mijn doctoraat op ga maken). De volgende dag gaan Jason, Santiago, Tim en ik op zoek naar brandstof, we vinden in het dorpje een lekker ijssalon ;-) ;-) en een goed restaurantje, maar ... geen brandstof, ook in de omliggende dorpen zou er geen aanwezig zijn. Om dit te controleren hebben we echter elektriciteit nodig, maar deze is ook uitgevallen ... Na anderhalf uurtje wachten komt toevallig iemand van het parkbestuur tanken of beter gezegd niet tanken (weet je nog ... geen stroom dus ook geen super, alhoewel deze wel nog aanwezig was, maar niet te pompen door geen stroom ....). Na wat te hebben gebabbeld en ons probleem te hebben uitgelegd komen ze op de proppen met ....inderdaad: diesel. Blijkt dat ze in het park altijd een reserve hebben, we moeten betalen in het tankstation en dan kunnen we bij de parkwachter diesel gaan halen. Geweldig, daar hebben we dus enen op gedronken.

We stellen opnieuw een aantal lichtvallen op maar wederom geen succes voor Fulgoridae, wel voor de cicaden. Op de lichtval net langs de camping wordt er wel een Fulgoridae gecollecteerd, JOEPIE ... wederom een nieuwe soort, helaas slechts 1 exemplaar.

De volgende dag ... op naar het volgende nationale park: Chaco ...

Tot een van de volgende dagen...