Na het dus nogal chaotische vertrek en het afscheid van Kathleen en de kindjes op de luchthaven (dankjewel Liliane, Yveske en Isa), stap ik dus op het vliegtuig richting Argentina, eerst nog een tussenstop in Washington en dan naar Buenos Aires.Na een uur of 23 kom ik dan uiteindelijk aan in Buenos Aires, een uurtje rijden tot aan het hotel en dan de andere deelnemers aan de "expeditie" leren kennen. Voor mijn doen waren het allemaal nogal droogstoppels vond ik, gelukkig was er een Argentijnse "gids" die met ons mee zou gaan: "Santiago". Achteraf bleek dat hij ook heel blij was dat ik er bij was, voor hem een opluchting dat hij niet continue Engels moest spreken en niet altijd (even) serieus moest zijn... ik kon ondertussen mijn Spaans wat bijwerken en ook af en toe wat lol hebben.
's Avonds laat zijn de twee laatste mensen erbij gekomen: Jason en Tim. Jason Cryan is een professor die op de fylogenie (evolutie van soorten naar andere soorten, zoiets als een stamboom, gebaseerd op de DNA van deze beesten) van Fulgoridae werkt en mij heel graag had aangenomen als doctoraatsstudent, helaas was de vereiste - van het Staatsmuseum in New York State - dat ik Amerikaans staatsburger moest zijn...
In elk geval de volgende dag vertrokken richting het Noorden (naar de warmte toe dus aangezien we in de Zuidelijke hemisfeer waren) op weg naar de Iguazu watervallen, ongelofelijk impressionant.
In het park aangekomen krijgen we slechts toelating om één tent op te zetten, aangezien er geen vrijwilligers zijn om te blijven, blijven Tim en ik gelukkig achter, de andere 11 biologen gaan naar een camping in het volgende dorp. Tim en ik genieten van de rust en stilte in het park en we zetten 4 lichtvallen op. In het algemeen waren er zeer weinig insecten aanwezig, we hebben het vermoeden dat er massaal gespoten wordt met insecticide om de muggen weg te houden voor de toeristen.
Rond middernacht tref ik dan toch de eerste Fulgoridae aan op de lichtval, en meteen een nieuwe soort, joepie!!
Rond 1 uur komen Jason en nog een aantal mensen van de camping kijken hoe we het stellen en vooral kijken wat er op de vallen is afgekomen.
Santiago, Jason en ik drinken een paar Cuba Libres en gaan dan in het woud op zoek naar Fulgoridae. Na een goed half uur stappen besluiten we om het pad te verlaten en gewoon het woud in te trekken, vijf minuutjes later hebben we prijs, een boom met een achttal beestjes er op. Jason en ik gaan volledig uit de bol en beginnen ze te vangen, nu volgt het "tricky" gedeelte ... bladeren proberen vast te krijgen van de gastheer (lees: boom). Ik begin dus vol goede moed in de boom te klimmen (diameter ong. 15 cm aan de basis), na een meter of 5-6 nog steeds geen zijtakken of bladeren te zien ... (klinkt dit bekent Yveske? dixit Frans Guyana!!) ondertussen beginnen Jason en Santiago harder en harder te roepen dat ik zot ben, maar ik ga door en na een meter of 4 meer slaag ik erin om een takje af te breken. Eens onder gekomen hoor ik van Jason dat Santiago uit volle macht de boom naar de andere kant - als waarnaar hij was aan het doorbuigen - probeerde te duwen om te vermijden dat hij omviel :-)
Door al het tumult waren we ineens het Noorden kwijt (lees: verloren gelopen), we proberen in een aantal richtingen om het pad terug te vinden maar slagen er niet in ... na een 20-tal minuten komen we een half uitgedroogd rivierbeddinkje tegen, ik herinner me plots dat het pad gekruist werd door een riviertje, we beginnen het stroomopwaarts te volgen en na nog eens tien minuten geraken we uiteindelijk terug op het pad.
De volgende nacht probeer ik opnieuw deze boom te traceren (ik had er met alcoolstift een kruis op gezet !!), maar helaas, niet meer terug te vinden... ik vind wel een andere boom - zelfde soort als de nacht voordien - met opnieuw dezelfde soort Fulgoridae erop, een 12-tal, ik collecteer er zes en laat de rest zitten om te zien wat ze de volgende dag doen.
's Morgens vooraleer we vertrekken ga ik met Jason nog eens vlug terug naar de boom om te kijken wat de Fulgoridae hebben gedaan, ze blijken een heel stuk hoger in de boom te zijn gekropen, zoals verwacht ...
Morgen meer...
Posts
